2 seconden...

Een onbewaakt moment van 2 seconden was alles wat mijn kleine meisje van 8,5 maanden oud nodig had om tijdens het verluieren -op een bankje in de Esprit-winkel- om te rollen en naar beneden te vallen.
Gevolg: haar eeste buil op haar voorhoofdje!

eindelijk is tijd gehad om achter de naaimachine te kruipen...

Ik heb vandaag voor het eerst thuis iets gemaakt met mijn naaimachine...wow! Da werd eigenlijk al lang es tijd, maar met mijn kleine meisje en het feit da ik da machien nog nooit gebruikt had was het er gelijk nog nooit echt van gekomen. Een goeie week geleden maakte ik al es wat om de eetstoel van mijn moeder weer bruikbaar te maken en dat ging vrij goed...dus dacht ik "laat ik ook mijn eigen eigenste machien es proberen". Et voilà, vandaag is het er dus van gekomen terwijl dochter en manlief een middagdutje deden heb ik schouderbandjes gemaakt voor de maxi cosi. Da was nodig want mijn dochter moest het al enkele weken stellen met 1 zacht bandje en een kant zonder bescherming (wellicht ni zo comfortabel). Maar nu dus als de Gentse Feesten achter de rug zijn, wordt het weer comfy cruisen in de auto met dochterlief om ze tijdig in de creche te krijgen. Ik zal één dezer alvast nog een extra paar maken voor het geval ik in zeven haasten weer zo'n ding verlies!

een nieuw hoofdstuk...

Alsof ik nog niet genoeg tijd spendeer achter mijn computer heb ik het in mijn hoofd gehaald om ook nog eens een blog te beginnen...benieuwd hoe dat afloopt.